Meyser de Spaarkat

Ik verhuis!

meyserdespaarkat — Tue, 22 Sep 2009 06:29:29 +0000

Virtueel dan. Ik had al een engelse weblog, catonthewindowsill, maar nu kan je me ook vinden op http://donsjes.blogspot.com

Het is er wel nog een beetje kaal.

Ik verhuis! is a post from Meyser de Spaarkat.

Lavendel snoeien

meyserdespaarkat — Sat, 01 Aug 2009 16:47:00 +0000

Het etentje met mijn ouders ging super, en ik geloof dat ik ze eigenlijk enorm verrast heb met het feit dat ik xe9cht wel goed kan koken. Ik ben altijd de boekenworm geweest met een speciale interesse in kookboeken. Ik veronderstel dat ze het nogal ongewoon voor mij vonden dat ik die dan ook echt gebruikte

Het moment dat mijn laatste leerling gisteren de deur uit was, heb ik me op de tuin gestort en ben flink aan het wieden gegaan, wat hard nodig was. Nu ziet alles er weer proper uit. Ook heb ik de lavendel flink gesnoeid. Ik kon het niet over mijn hart krijgen alles zo maar weg te gooien, dus heb ik me geamuseerd met het strippen van de steeltjes. Het resultaat van een uurtje flink werken staat heerlijk geurend klaar om in de kasten te verdwijnen…

Lavendel snoeien is a post from Meyser de Spaarkat.

Bijna xe9cht vakantie!

meyserdespaarkat — Wed, 29 Jul 2009 19:07:08 +0000

Dat klinkt absurd voor iemand die in het onderwijs staat en twee volle maanden vakantie heeft, maar ik heb de hele maand bijna elke werkdag privxe9les gegeven, en al is dat heel prettig werk, er kruipt ontzettend veel tijd in de voorbereiding. Augustus heb ik op dat vlak dan maar leeg gehouden. In september zie ik wel weer, wat ik kan combineren. Er zal ook nog gesolliciteerd moeten worden, maar daar denk ik voorlopig maar even niet aan. Scholen zijn toch dicht.

De vakantie likt aan mijn tenen. Nog twee daagjes. Morgen komen mijn ouders eten. Ze komen niet vaak hier. Belgixeb is een mini-landje, maar het heeft een behoorlijk eind geduurd voor ik uitgevogeld had dat mijn ouders met plezier komen, als ik hen uitnodig. Als dochter bel ik af en toe wel eens: ik kom volgend weekend naar jullie toe, past dat? Maar omgekeerd werkt het kennelijk zo niet. Ach, ik til er niet meer aan. Ik heb geweldige ouders en sinds ik beseft heb dat ik ze gewoon officieel uit moet nodigen, doe ik er verder ook niet moeilijk over. Overigens is het al een heksentoer om een moment te vinden dat we allemaal kunnen Ik ga uitgebreid koken morgen. Een aperitiefje met artisjokblaadjes en dipsausje, en geroosterde sneedjes stokbrood met kreeftenboter. Voorgerechtje wordt gevulde courgettes uit de tuin, hoofgerecht kabeljauwstukje in pistachekorst (de heilbot was helaas uitverkocht) op een bedje van pasta met snijbiet en marsalaroomsaus. En als dessert een triffle met appel, mascarpone en frambozenjam.
Ik kook best wel graag uitgebreid, en het zijn allemaal recepten die ik al eens geprobeerd heb. Ik hou ook erg van nieuwe dingen uitproberen in de keuken, en van speciale producten. Vandaag brachten mijn leerlingen (de zonen van een Engelse studente van me) een potje double cream, een potje clotted cream en twee scones voor me mee. Omdat dat hier zo moeilijk te krijgen is, zodat ik het eens kon proberen.

Een paar dagen geleden maakten we een uitstapje naar het kasteel van Horst. Niet voor het kasteel, hoewel je dat ook kan bezoeken, maar omdat je er mooi kan wandelen in de buurt. Gezien de hitte hebben we een bescheiden wandeling van twee uur gekozen, die ons hondje ook goed aankon (al had het arme schaap wel last van de warmte). Het is fijn, te weten dat je je ook vlakbij eigenlijk best ver weg kan voelen. We fantaseerden over huizen en wat haalbaar zou zijn, en we probeerden ons voor te stellen om daar in de omgeving te wonen. Ooit worden onze dromen wel werkelijkheid…

Bijna xe9cht vakantie! is a post from Meyser de Spaarkat.

Nieuw!

meyserdespaarkat — Tue, 14 Jul 2009 11:50:12 +0000

Een flinke maand niet geschreven! Hoe snel vliegt de tijd… Laat ik dan maar meteen met de deur in consuminder-huis vallen: ik heb een wasmachine! En het mooiste van al: ze was gratis!
Vanaf het prilste moment dat we zijn gaan samenwonen, heb ik verlangd naar een eigen wasmachine. Natuurlijk is het wel zo gemakkelijk en fijn als de schoon-oma niets liever doet dan wassen en strijken en onze wasmand er met plezier bijnam, maar toch… het voelde gewoon als nog steeds op een veredelde manier op kot zitten. Dat is misschien wat overdreven, maar voor mij sprak een wasmachine erg tot de verbeelding. Inmiddels zijn we vier jaar verder, hebben we xe9indelijk plaats voor een wasmachine, maar waarom daar geld aan uitgeven als het eigenlijk niet echt nodig is? Het werd allemaal prima geregeld zo.
En toen was daar die collega, die liet vallen dat ze een wasmachine te veel had (ze hadden bij hun huis ook de boedel gekocht, maar hadden zelf een wasmachine) en dat ik ze mocht komen halen. Zomaar! Ik heb er een etentje tegenovergesteld, ik kook graag genoeg en dat is nog gezellig ook, maar god, is dit een meevaller!
Nu moet ze enkel nog aangesloten worden, en daar komt met een beetje geluk deze week iemand voor kijken. We hadden ze graag beneden gelaten (boven vinden we trouwens het kraantje niet, wat onmogelijk is, want daar hadden de vorige huurders hun wasmachine) en aangesloten waarde vaatwasser was voorzien. Daar moet dus nog een tussenstukje voor gehaald worden of zo, ik heb er geen verstand van, maar ach. Mijn schatje staat hier!

Wassen zonder te kunnen strijken, dat gaat natuurlijk ook niet, dus ga ik tegen het einde van de maand met schoon-oma op jacht naar een strijkijzer. Dat krijg ik cadeau van schoonpapa (die mijn verjaardag vergeten was) en zijzelf had nog ergens een strijkplank staan. Die was zwaar verroest, want zij werkt zelf al een tijd met een semi-professioneel apparaat (je hoeft al niet te vragen voor hoeveel mensen ze wast en strijkt, ze is een wassalon op zichzelf ). Maar ik ben het ding al met staalwol te lijf gegaan en het gaat er vlot af. Nog hier en daar de kleinere hoekjes en bochtjes en ze is weer gebruiksklaar!

Verder gaat het prima, ook in mijn tuintje. De sluimererwten zijn verbrand in de hitte, die heb ik gisteren opnieuw gezaaid op een schaduwrijker plekje. Verder geniet ik volop van de courgetten, vooral de gele want bij de groene vallen er geregeld vruchtjes af voor ze hebben kunnen bloeien. De aardbeien bleken geen aardbeien te zijn maar tomaten (ze kwamen toch echt uit een pakje met aardbeien op), en zien er nu veelbelovend uit, aan de paprika komen de eerste vruchtjes, de snijbiet en zuring doen het prima, de rucola en spinazie kon ik amper bijhouden en heb ik per ongeluk laten doorschieten, heb ik dus ook opnieuw gezet gisteren. Mijn eerste emmer leverde geweldig lekkere nieuwe aardappeltjes op en ga zo maar door. Eigenlijk is het een succes!

Nieuw! is a post from Meyser de Spaarkat.

Pasta met romige walnotenpesto

meyserdespaarkat — Thu, 11 Jun 2009 09:22:22 +0000

Ik heb dit nu al een paar keer gemaakt, en volgens mij is het een blijvertje. In die mate zelfs dat ik voor de hoeveelheden maar wat op gevoel doe. De inspiratie komt uit het Good Food magazine van april 2009. Het is goedkoop (alle ingredixebnten samen kosten nog geen tien euro, als je zelf basilicum hebt nog minder, en als je in de herfst ergens walnoten op de kop kan tikken of krijgen, nxf2g veel minder). Ik kook voor twee personen, maar van de hoeveelheden hier kan je gemakkelijk met drie eten.

Je hebt nodig:

- pasta (ik gok dat ik iets meer dan 300 gram gedroogde mini-farfalle nam)
- olijfolie
- zure room (dat zou eigenlijk double cream moeten zijn, maar dat heb ik hier nog niet gevonden) – ik gebruik een heel potje van 200 ml.
- boter, ongeveer 50 gram, mag zeker wat minder
- verse basilicum, een goeie handvol, in stukken gescheurd
- geraspte parmesan of iets wat erop lijkt, ook iets van een 50 gram
- walnoten, ik denk dat ik ongeveer 150 gram gebruikte (zonder schaal dan wel, dus de helftjes)
- een teentje knoflook

- Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Laat uitlekken.
- Maak intussen de pesto: hak walnoten samen met de knoflook fijn in een foodprocessor, of blender, of wat je ook maar hebt dat de dingen fijn hakt.
- Voeg daar een scheut (vier eetlepels) olijfolie aan toe, de boter, de basilicum en de parmesan. Laat nog eens goed malen tot je een stevige pesto krijgt.
- Verwarm de zure room in een pan (wok gaat goed) tot ze wat loopt, voeg de pesto toe en meng door elkaar. Kruid bij indien nodig (mijn saus kon wel wat zout gebruiken). Kiep de pasta erbij en warm nog even door, roer intussen zodat de strikjes bedekt worden met een laagje saus.
- Ik hou ervan dit te serveren in een kommetje met een extra toefje basilicum, ik vind het echt comfort food!

Pasta met romige walnotenpesto is a post from Meyser de Spaarkat.

Nieuw thema

meyserdespaarkat — Tue, 09 Jun 2009 06:10:39 +0000

Ik begrijp er geen snars van. Ik krijg complimenten met het nieuwe thema, dat het veel beter leesbaar is. Ik ben daar natuurlijk heel blij om maar… ik kan het zelf niet zien! Als ik naar mijn blogje surf, dan … Lees verder →

Nieuw thema is a post from Meyser de Spaarkat.

Doode Bemde

meyserdespaarkat — Tue, 02 Jun 2009 10:47:11 +0000

Amper tien kilometer van huis en we waanden ons in Frankrijk. Warme dag, stralende zon, briesje en een mooie wandeling…

Doode Bemde is a post from Meyser de Spaarkat.

Natuurpunt

meyserdespaarkat — Sun, 31 May 2009 12:42:36 +0000

Vandaag maakte ik me ein-de-lijk lid van Natuurpunt. Om een of andere vreemde reden zit dat idee al jaren in mijn hoofd en is het er nooit van gekomen. Maar nu heb ik de daad bij het woord gevoegd, mijn lidgeld via een overschrijving betaald, en nu is het wachten op het welkomstpakket. Hoe het komt dat ik de koe bij de horens vatte? Wel, alles heeft te maken met een boek dat ik al een tijdje geleden voor een prijsje kocht. Het is een boek dat ik al verschillende keren had ontleend bij de bib, maar telkens terug moest brengen voor ik het uit had. Het is niet eens fictie. Het is een prachtig boek over eilandbiogeografie, geschreven door David Quammen. In de Nederlandse vertaling heet het “het lied van de dodo” en het kwam onlangs in pocketversie uit, iets van een 700 pagina’s dik. Ik betaalde er net 13 euro voor en ik wxe9xe9t dat ik er van zal genieten. Het maakt ook een enorme nieuwsgierigheid in me wakker, honger naar kennis, de behoefte om mijn hoofd buiten te steken.
Twee jaar geleden maakten we de reis van ons leven. Voorlopig dan toch. Voor mij heeft het in elk geval veel veranderd. Ik was volledig platzak toen ik terugkwam, maar hij is elke euro waard geweest. Meyseraar en ik zijn voor drie weken naar Costa Rica getrokken, een min of meer georganiseerde reis, maar wel individueel en met het openbaar vervoer. Concreet wilde dit zeggen dat ons programma vastlag, onze accomodatie en een aantal verplaatsingen, maar dat we zelf konden beslissen welke activiteiten we nog wilden ondernemen ter plaatse. En dat hebben we gedaan, en we hebben er met volle teugen van genoten. We hebben het ontzettende geluk gehad bijna altijd gidsen louter voor onszelf te hebben waardoor je xe9rg veel ziet en leert. Ik heb het in me opgezogen als een spons. En ik merk dat ik het nog steeds met me meedraag. Ik heb er ook sociaal veel van opgestoken, mijn opleiding Spaans eindelijk in wat praktijk omgezet, met veel verrassende voldoening vastgesteld dat ik me mxe9xe9r dan aardig uit de slag kon trekken, al was het vier jaar geleden dat ik nog een woord Spaans had gesproken. Mensen zijn anders als je je best doet hun taal te spreken en je verder bescheiden opstelt. Taxi-chauffeurs kunnen je niet zomaar oplichten, en je komt behalve over de natuur ook erg veel te weten over het land en hoe de mensen er leven. Met name de laatste gids die we toevallig twee dagen achter elkaar troffen, was een echt babbelgat en ook gewoon een erg prettig mens. Hxe9xe9l veel van opgestoken.
In mij kriebelt het om ooit terug te gaan. Dat mag naar Costa Rica zijn, of iets gelijkaardigs, het is het soort reis dat me betoverd heeft. Het kost een flinke duit, maar het is een ervaring die je erg lang meedraagt. Vind ik dan toch. En omdat het er voorlopig niet dadelijk inzit, wil ik het even dichter bij huis gaan zoeken. Misschien een aantal speciale wandelingen maken, gericht op het spotten van vogels, het herkennen van flora, zulke dingen. Er is meer dan genoeg te leren!

Natuurpunt is a post from Meyser de Spaarkat.

Update

meyserdespaarkat — Mon, 25 May 2009 12:49:22 +0000

Het bleek hier nogal stil te zijn, dankjewel Ri voor dat duwtje in de rug. Alles gaat goed hier, al is het maar een triestige zaak aan de consuminderkant. Waarom? Wel, eerst en vooral ben ik EINDELIJK begonnen met rijlessen. Ik ben bijna 27 nu en ik kan geen autorijden. Ik heb het ook nooit gemist. Maar omdat ik volgend jaar wellicht wxe9xe9r eens elders opnieuw zal moeten beginnen qua werk en ik niet weet wat ik met wat zal moeten combineren, bedacht ik dat het tijd werd om er maar eens aan te beginnen. Kijk, ik had het al lang achter de rug kunnen hebben en het had me geen cent gekost, als ik het gedaan had toen ik nog thuis woonde en studeerde. Dan had mijn vader het me geleerd. Maar ik ben een uitsteller en auto’s… dat heeft me nu eens nooit aangetrokken. In de paasvakantie heb ik in alle stilte stiekem mij theoretisch examen afgelegd, met glans geslaagd en ben ik me gaan inschrijven bij de rijschool. Dat laatste is peperduur overigens, maar het heeft xe9xe9n voordeel: na 20 uur les mag ik alleen de baan op, weliswaar met een L, maar ik ben van niemand afhankelijk om zelf te oefenen. Ik heb nu 8 uur gehad (4 lessen van 2 uur) en ik vind het vooral erg vermoeiend.
Alsof dat allemaal al geen geld genoeg kost, besliste mijn laptop die ik gekocht had van mijn eerste loon, er de brui aan te geven. Eigenlijk totaal onverwacht, van de ene seconde op de andere ging het moederbord stuk en dan is er geen lievemoederen meer aan. Gelukkig hebben ze mijn C-schijf kunnen redden en ben ik niet al mijn documenten kwijt. Al blijft het een heel gedoe want… ik heb me een Macbook aangeschaft, en er dadelijk het programma iworks bijgekocht. Allemaal met lerarenkorting
(fijne meevaller). Dus geen Office meer voor mij, en het is even prullen om het allemaal uit te vissen. Het begint echter te gaan en gelukkig is het merendeel redelijk compatibel.
Zware kosten dus. Ik heb geld uitgegeven dat ik niet eens had: ik zal mijn vakantiegeld dat er over twee weken aankomt moeten gebruiken om mijn kredietkaart af te lossen. Dat is geen prettig gevoel, maar het is nu eenmaal niet anders.

Verder heb ik me helemaal op de tuin gestort. Die staat nu helemaal vol met dingen als rucola, pluksla, ui, sjalot, spinazie, worteltjes, courgette, paprika, sluimererwt, bloemkool, broccoli, spruiten, aardappelen en zelfs meloen. Het merendeel staat in potten en ik zal wel zien wat het geeft, maar ik heb er goede hoop op. De rucola doet het in elk geval geweldig en daar kunnen we al volop van genieten. Ik tel erg af naar het moment dat op school de examens beginnen: dan zitten xe9n de rijlessen erop xe9n hoef ik geen les meer te geven, alleen nu en dan flink door te verbeteren. Nu heb ik vaak het gevoel dat er een donkere wolk achter me aandrijft en dat is alleen maar omdat ik altijd nog wel wat meer zou kunnen doen qua werk. En het wordt uiteindelijk niet beter: het was een vreselijke tegenvaller dat ze volgend jaar amper nog uren voor mij hadden. Ik maak een hele goede kans om in een school waar ik vroeger wel eens (graag) stond een achttal uren te krijgen, en die zal ik zeker aannemen omdat er daar erg veel perspectief is, maar ik kom er niet mee rond en zal dus ongetwijfeld weer aan het solliciteren moeten. En me weer helemaal inwerken in wxe9xe9r een andere omgeving. Terwijl ik me net zo goed voelde waar ik nu ben. Ik heb hard op mijn lip moeten bijten, maar ik weet dat dat het leven is. Ik weet ook dat het niets met ontevredenheid over mijn prestaties te maken heeft. Maar daar koop ik natuurlijk niets voor.
Dat was het wel weer zo’n beetje. Vanavond de laatste les Nederlands aan mijn tweedejaars voor ze aan de examens beginnen. Fijne groep is dat, iets om naar uit te kijken.

Update is a post from Meyser de Spaarkat.

groene vingers

meyserdespaarkat — Sat, 25 Apr 2009 18:18:33 +0000

Ik heb bepaald gxe9xe9n groene vingers, maar ik wou het toch een kans geven. Groentjes in mijn tuin. Ik ben niet te groot begonnen: in een diepe bak gevuld met universele potgrond, verdeeld in vierkantjes (google voor het principe eens op "makkelijke moestuin"). Daarin staan nu: 4 rucolaplantjes, 4 preien, 9 wortels, 9 ajuinen, 4 sjalotten, 2 spinazieplantjes en 4 tuinkersplantjes. Ik heb nog xe9xe9n vakje over en daar wil ik nog iets van sla in zetten. Inmiddels heb ik twee oude aardappelen met uitlopers in twee oude emmers met gaten gedaan, benieuwd wat daarvan komt. Achterin de tuin draagt de aalbessenstruik al vrucht (moet nog kleuren natuurlijk). Ik heb ze bijgeknipt omdat we toch niet zo gek zijn op rode bessen en omdat ze al het licht afneemt van struiken waar we wxe9l gek op zijn: namelijk onze frambozenstruiken. Toen mijn Meyseraarpapa vorig jaar mee kwam helpen in de tuin, is hij erg rigoureus geweest en ik was bang dat hij mijn frambozen (die ik niet zelf gezet heb, maar daar al stonden) om zeep had geholpen. Maar de struikjes schieten alweer flink uit, dus ik heb er goede hoop op. Ik heb mijn rabarber ook al deels geoogst (moet nog bedenken wat ik ermee kan doen. Iemand iets anders buiten compote?) en boven, in mijn bureau, staan op de vensterbank 5 bloempotjes met respectievelijk drie soorten paprika, een aardbeiplantje en kerstomaatjes. Heb ik vandaag pas gezaaid allemaal, ben benieuwd hoe lang de sprietjes op zich laten wachten. In de tuin gaat het vooruit in elk geval. De rucola heeft al twee lieflijke blaadjes, de knolgewassen schieten mooi uit, en ook de prei en de worteltjes laten hun eerste sprietjes zien. Hopelijk vergaat het de tuinkers en de spinazie even goed. Ook naar de aardappelen ben ik heel benieuwd!

Het is de eerste keer dat ik zoiets doe. Vorige zomer hadden we bloemen in de tuin, maar daar waren we niet tevreden over. Nu ben ik van plan alle uitbloeide bollen (we hebben onverwacht van krokussen en tulpen mogen genieten) uit te halen en in een hoekje te zetten waar ze niet in de weg staan. Rond de hibiscus misschien, tegen dat die begint te schieten, zijn de bollen al uitgebloeid. Verder zoeken we leuke bodembedekkers en stiekem hoop ik er te vinden die ook bruikbaar zijn. Bosaardbeitjes staan hoog op het verlanglijstje. Nog iemand ideetjes?

groene vingers is a post from Meyser de Spaarkat.