Een flinke maand niet geschreven! Hoe snel vliegt de tijd… Laat ik dan maar meteen met de deur in consuminder-huis vallen: ik heb een wasmachine! En het mooiste van al: ze was gratis!
Vanaf het prilste moment dat we zijn gaan samenwonen, heb ik verlangd naar een eigen wasmachine. Natuurlijk is het wel zo gemakkelijk en fijn als de schoon-oma niets liever doet dan wassen en strijken en onze wasmand er met plezier bijnam, maar toch… het voelde gewoon als nog steeds op een veredelde manier op kot zitten. Dat is misschien wat overdreven, maar voor mij sprak een wasmachine erg tot de verbeelding. Inmiddels zijn we vier jaar verder, hebben we xe9indelijk plaats voor een wasmachine, maar waarom daar geld aan uitgeven als het eigenlijk niet echt nodig is? Het werd allemaal prima geregeld zo.
En toen was daar die collega, die liet vallen dat ze een wasmachine te veel had (ze hadden bij hun huis ook de boedel gekocht, maar hadden zelf een wasmachine) en dat ik ze mocht komen halen. Zomaar! Ik heb er een etentje tegenovergesteld, ik kook graag genoeg en dat is nog gezellig ook, maar god, is dit een meevaller!
Nu moet ze enkel nog aangesloten worden, en daar komt met een beetje geluk deze week iemand voor kijken. We hadden ze graag beneden gelaten (boven vinden we trouwens het kraantje niet, wat onmogelijk is, want daar hadden de vorige huurders hun wasmachine) en aangesloten waarde vaatwasser was voorzien. Daar moet dus nog een tussenstukje voor gehaald worden of zo, ik heb er geen verstand van, maar ach. Mijn schatje staat hier!

Wassen zonder te kunnen strijken, dat gaat natuurlijk ook niet, dus ga ik tegen het einde van de maand met schoon-oma op jacht naar een strijkijzer. Dat krijg ik cadeau van schoonpapa (die mijn verjaardag vergeten was) en zijzelf had nog ergens een strijkplank staan. Die was zwaar verroest, want zij werkt zelf al een tijd met een semi-professioneel apparaat (je hoeft al niet te vragen voor hoeveel mensen ze wast en strijkt, ze is een wassalon op zichzelf ). Maar ik ben het ding al met staalwol te lijf gegaan en het gaat er vlot af. Nog hier en daar de kleinere hoekjes en bochtjes en ze is weer gebruiksklaar!

Verder gaat het prima, ook in mijn tuintje. De sluimererwten zijn verbrand in de hitte, die heb ik gisteren opnieuw gezaaid op een schaduwrijker plekje. Verder geniet ik volop van de courgetten, vooral de gele want bij de groene vallen er geregeld vruchtjes af voor ze hebben kunnen bloeien. De aardbeien bleken geen aardbeien te zijn maar tomaten (ze kwamen toch echt uit een pakje met aardbeien op), en zien er nu veelbelovend uit, aan de paprika komen de eerste vruchtjes, de snijbiet en zuring doen het prima, de rucola en spinazie kon ik amper bijhouden en heb ik per ongeluk laten doorschieten, heb ik dus ook opnieuw gezet gisteren. Mijn eerste emmer leverde geweldig lekkere nieuwe aardappeltjes op en ga zo maar door. Eigenlijk is het een succes!